Je mag zijn wie je bent, ook op het werk.

────────────────────

Laat je door kinderen de weg wijzen (maar niet zoals je denkt)

Het is geen toeval dat wij bij Ylia een kind op de foto hebben staan.
Een kind dat bloemen water geeft, zodat ze kunnen groeien.

Niet omdat kinderen “puur” zijn.
Maar omdat ze iets doen wat wij massaal verleerd zijn.

 

Je mag zijn wie je bent (tot je gaat werken)

Ik zag onlangs een meisje van anderhalf jaar spelen.

Ze was volledig in haar wereld.
Gefocust. Aanwezig. Nieuwsgierig.

Ze liet zich niet opjagen.
Niet afleiden.
Niet sturen.

Ze verkende eerst voorzichtig.
Bleef dicht bij haar vader.
Ging vooruit… en kwam weer terug.

Veiligheid en groei, tegelijk.

Tot ze haar doel vond: een boekje op tafel.
En daarna? Experimenteren.

Water bij haar brood.
Proeven. Ontdekken. Leren.

Zonder schaamte. Zonder oordeel.

En op het einde van de ochtend:
een kind dat straalt.
Vol. Tevreden. Moe.

En dan… gewoon slapen.

Tot het volgende moment zich aandient.

 

Wanneer zijn we dat kwijtgeraakt?

Ergens onderweg gebeurt er iets.

We leren ons aanpassen.
Ons inhouden.
Ons “professioneel” gedragen.

We focussen niet meer op wat ons energie geeft,
maar op wat verwacht wordt.

We experimenteren niet meer,
want het moet meteen goed zijn.

We bewegen niet meer op ons eigen tempo,
maar op dat van targets, agenda’s en anderen.

En voor we het goed en wel doorhebben,
zijn we vooral bezig met voldoen.

Niet met leven.

 

Je mag zijn wie je bent. Ook in je werk.

Wat als je opnieuw dichter bij die natuurlijke manier van bewegen komt?

• Vertragen wanneer iets nieuw is
• Terugkeren naar wat veilig voelt
• Stap voor stap verkennen
• Experimenteren zonder perfectie
• Voelen wat werkt voor jou

Dat is geen luxe.

Dat is de basis van duurzame energie in je werk.

Want als je voortdurend tegen je eigen natuur ingaat,
dan raak je op.

Dat zien we elke week in onze gesprekken.

Volgende quote van Anne Terruwe las ik heel wat jaren geleden en sluit hier mooi bij aan.

 

 

Loopbaan is geen rechte lijn

We denken vaak dat een loopbaan logisch en recht moet zijn.

Maar een kind toont iets anders:

Vooruit. Terug. Twijfel. Proberen. Rust.
En dan weer vooruit.

Dat is geen zwakte.
Dat is ontwikkeling.

Sterker nog: echte groei verloopt zelden lineair.
Dat zie je ook in elk loopbaanproces.

 

En wij?

Als loopbaancoaches staan wij niet “voor” iemand.
We trekken ook niet.

We wandelen mee.

Soms als veilig baken.
Soms als spiegel.
Soms als degene die water geeft, zodat iets kan groeien.

En ja — dat brengt ons ook telkens terug naar onze eigen energie en focus.

Dat is misschien het mooiste stuk van dit werk.

 

Een vraag voor jou

Wanneer was de laatste keer dat je:

• echt nieuwsgierig was in je werk?
• iets probeerde zonder het meteen goed te moeten doen?
• voelde: dit klopt voor mij?

Als dat al even geleden is…
dan is dat geen detail.

Dan is dat een signaal.

────────────────────