Waarom je gevoel uitschakelen op het werk je duur komt te staan

────────────────────

Ik moet denken aan een cliënt van mij.

Een man die zijn leven heel duidelijk had opgedeeld.

Op het werk was hij iemand anders dan thuis.

Op het werk:
doen. Presteren. Zorgen dat alles draait.
Geen gedoe. Geen twijfel. Gewoon doorgaan.

Hij wilde de kost verdienen voor zijn gezin.
En dat deed hij goed.

Maar thuis…
daar was hij pas echt zichzelf.

Met zijn vrouw.
Met zijn kinderen.

Daar was er zachtheid.
Humor. Verbinding.

 

Tot op een bepaald moment iets begon te wringen.

Niet spectaculair.
Geen grote crisis.

Maar kleine signalen.

Minder energie.
Sneller geïrriteerd.
Een gevoel dat hij zichzelf ergens onderweg kwijt was geraakt.

 

Hij zei tegen mij:
“Op mijn werk schakel ik gewoon mijn gevoel uit.
Anders werkt het niet.”

En zo was het al vele jaren.

 

We zijn goed geworden in niet voelen

Als we aan werk denken, denken we aan rationeel zijn.
Professioneel. Sterk.

Gevoel?
Dat hoort er precies niet bij.

In de praktijk zie ik het vaak: mensen die hun gevoel

• negeren
• relativeren
• wegwerken
• overdenken
• of kapot piekeren

En vaak wordt dat zelfs beloond.
“Goed bezig. Sterk. Betrouwbaar.”

Tot het begint te wegen.

 

Wat je wegduwt, verdwijnt niet

Bij hem kwam het niet in één keer.

Maar zijn lichaam begon wel te spreken.

Een druk op zijn borst.
Vermoeidheid die bleef hangen.
Minder geduld — thuis én op het werk.

Dat zijn geen toevalligheden.
Dat zijn signalen.

Alleen… we hebben nooit geleerd om daarnaar te luisteren.

 

Het moment dat het kantelt

Tijdens een gesprek werd het stil.

Ik vroeg hem niet:
“Waarom doe je dit zo?”

Maar wel:
“Wat voel je als je aan je werk denkt?”

Hij keek me aan.
Alsof hij die vraag nog nooit gekregen had.

Hij bleef even zoeken.

“Druk… precies alsof het op mijn borst zit.”

Daar begon het.

Niet in zijn hoofd.
Maar in zijn lijf.

 

Voelen als ingang

In mijn werk nodig ik mensen vaak uit om even te vertragen. (oa via Focusing).

Niet om nog meer na te denken.
Maar om te voelen wat er eigenlijk speelt.

Want wat we vaak vergeten:
je lichaam weet dingen die je hoofd nog niet kan benoemen.

Die vage, lichamelijke beleving noemen we de felt sense.
Geen duidelijke gedachte.
Maar een gevoel dat ergens naartoe wijst.

Bij hem was dat die druk.

Door daar even bij stil te staan — zonder het meteen te willen oplossen —
begon er iets te verschuiven.

Wat er verandert wanneer je wél luistert

Bij hem gebeurde er niets spectaculair.

Maar wel iets wezenlijks.

Hij begon te merken:

• waar hij zichzelf voorbijliep
• wat hij eigenlijk nodig had
• waar het wringt in zijn werk

Niet omdat hij het had “uitgedacht”.
Maar omdat hij het begon te voelen.

En dat bracht beweging.

Kleine stappen.
Maar echte.

Zoals we ook zien in loopbaanbegeleiding:
duurzame verandering ontstaat wanneer je niet alleen nadenkt, maar ook afstemt op wat er vanbinnen leeft.

 

Maar laat ons eerlijk zijn

Het is niet altijd comfortabel.

Want voelen betekent ook:
tegenkomen wat je liever vermijdt.

Twijfel. Onrust. Misschien zelfs verdriet.

En toch…

👉 daar zit vaak exact de ingang naar verandering

 

Misschien herken je dit

Misschien heb jij ook zo’n opdeling gemaakt.

Een versie van jezelf op het werk.
En een andere thuis.

Die strategie werkt.
Tot ze begint te wringen.

En dan voel je:
je kan jezelf niet blijven opsplitsen zonder er iets voor te betalen.

────────────────────