Inside-out: Wat als je je angstig voelt?

────────────────────

Soms zie je het niet aan iemand.

Ze werken.
Ze lachen.
Ze antwoorden nog op berichten.
Ze functioneren.

En toch voelen ze zich vanbinnen onrustig.
Gespannen.
Angstig.

Niet altijd groots of dramatisch.
Soms zit angst in kleine dingen:

• moeilijk kunnen ontspannen
• voortdurend piekeren
• sneller geïrriteerd zijn
• slecht slapen
• altijd “aan” staan
• het gevoel hebben dat je iets vergeet
• bang zijn om fouten te maken
• nood hebben aan controle
• moeite hebben om rust te voelen

Wat me opvalt in gesprekken vandaag, is dat veel mensen denken dat ze hun angst eerst moeten oplossen vóór ze erover mogen praten.

Alsof je pas hulp mag vragen wanneer het écht misloopt.

Maar angst werkt vaak net omgekeerd.
Hoe meer je ze verstopt, hoe groter ze soms wordt.

.

We leven in een tijd waarin ons zenuwstelsel weinig rust krijgt

Ons brein krijgt vandaag voortdurend prikkels:

• nieuws
• meldingen
• sociale media
• verwachtingen
• onzekerheid
• werkdruk
• vergelijkingen
• snelheid

Veel mensen staan constant “aan”, zonder nog echt te voelen hoe gespannen ze eigenlijk geworden zijn.

En dat zien we ook in loopbaanbegeleiding.

Mensen zeggen:
“Eigenlijk gaat het nog wel.”
Maar hun lichaam vertelt vaak iets anders.

• Vermoeidheid.
  Hoofdpijn.
  Slecht slapen.
  Geen energie meer voelen.
  Sneller emotioneel reageren.
  Geen focus meer hebben.

Angst is niet altijd zichtbaar.
Soms vermomt ze zich als perfectionisme.
Als controle.
Als overpresteren.
Als blijven doorgaan.

🎥 In deze onderstaande video wordt aan de hand van de film “inside-out ” een voorbeeld gegevens van hoe gevoelens werken.

.

We verstoppen gevoelens vaak om anderen te beschermen

Er zijn twee perspectieven die heel vaak terugkomen in gesprekken:

• “Ik wil de ander niet tot last zijn met mijn gevoelens.”
• “Ik wil de ander niet kwetsen.”

Dus houden mensen dingen in.

Ze zeggen:
“Het gaat wel.”
“Ik moet gewoon even door.”
“Iedereen heeft het druk.”

Niet omdat ze liegen.
Maar omdat ze anderen willen sparen.

En ergens is dat ook mooi.
Het toont zorgzaamheid.
Verbondenheid.
Empathie.

Alleen ontstaat er soms een probleem wanneer iemand zichzelf daarin vergeet.

Wanneer je voortdurend rekening houdt met hoe anderen zich voelen,
maar nauwelijks nog stilstaat bij wat er in jezelf gebeurt.

Dan wordt angst vaak iets eenzaams.
Iets dat zich afspeelt vanbinnen terwijl de buitenwereld denkt dat alles nog onder controle is.

.

We proberen gevoelens vaak weg te duwen

Dat is menselijk.

We willen ons snel weer goed voelen.
Dus we zoeken oplossingen:
meer werken,
meer controle,
meer nadenken,
meer ons best doen.

Maar gevoelens verdwijnen niet zomaar omdat we ze negeren.

Soms hebben ze net nood aan ruimte.
Aan woorden.
Aan vertraging.
Aan iemand die écht luistert zonder het meteen te willen oplossen.

.

Ook op het werk speelt angst een grotere rol dan we denken

Veel werkgerelateerde angst blijft onder de radar.

Bang om:

• niet goed genoeg te zijn
• te falen
• anderen teleur te stellen
• financieel onzeker te worden
• “achter te blijven”
• grenzen aan te geven
• van job te veranderen
• toe te geven dat het niet meer gaat

En tegelijk verwachten we van onszelf dat we blijven functioneren alsof er niets aan de hand is.

Dat vraagt enorm veel energie.

.

Misschien begint verandering niet met sterker worden

Maar met eerlijker worden.

Eerlijk durven kijken naar:

• wat je voelt
• wat je lichaam aangeeft
• wat je energie kost
• wat je probeert vol te houden
• waar je jezelf onderweg kwijtgeraakt bent

Niet om jezelf zwak te maken.
Maar net om opnieuw verbinding te maken met jezelf.

.

Een kleine oefening

Sta eens stil bij deze vragen:

• Waar voel ik momenteel spanning in mijn leven?
• Waar probeer ik vooral controle te houden?
• Wat maakt mij de laatste tijd onrustig?
• Wanneer voel ik me wél veilig of rustig?
• Tegen wie durf ik eerlijk te zeggen hoe het écht gaat?

Soms begint beweging niet met een grote beslissing.
Maar met één eerlijk gesprek.

────────────────────